Ppłk.Adam Stefan Kowalczyk

AdamAdam Stefan Kowalczyk (22 grudnia 1896r. r11;po 1961r.) r11; Urodzony w Sierakowie, gdzie w latach 1903-1907 uczęszczał do szkoły obywatelskiej. Był synem Rocha i Pauliny ze Smolibockich. W 1912r. do tajnej organizacji niepodległościowej Towarzystwa Tomasza Zana. 21 sierpnia 1915r. został wcielony do armii pruskiej, gdzie po szkoleniu 15 października został przydzielony do 17 pułku artylerii ciężkiej do Gdańska, a jeszcze tego samego roku przeniesiony do miejscowości pod Verdun, gdzie został dowódcą działa w 623 baterii. 5 maja 1916r. został ranny w obie nogi i ruszył do szpitala Barby do Magdeburga. Następnie ponownie został wysłany do 17 pułku artylerii ciężkiej do Gdańska. W listopadzie 1917r. został skierowany do 11 pułku artylerii ciężkiej, a w lipcu 1918r. do 147 batalionu, jako oficer-obserwator. 25 grudnia został skierowany do Kowno do Grenzschutz. 28 grudnia dowiedziawszy się o powstaniu wielkopolskim ruszył z Królewca do Poznania. 2 stycznia zaczął tworzyć oddziały wojskowe w rodzinnym Sierakowie. 6 stycznia przybyła grupa 40 żołnierzy niemieckich, którzy ukradli 133 ogiery z tamtejszych stad. Zdeterminowani mieszkańcy w nocy z 7 na 8 stycznia przejęli wszystkie znaczące instytucje w mieście, rozbroili miejscową policję, odebrali broń znajdującą się na wyposażeniu jednostki ochrony Stada Ogierów, zarekwirowali strzelby Bractwa Kurkowego, opanowali pocztę i przerwali łączność z Międzychodem, rozkręcili tory kolejowe od strony zachodnie, wystawili punkty oporu na drodze do Międzychodu, obsadzili zajęte urzędy i dworzec kolejowy, rozlokowali punkty obserwacyjne wokół miasta. A dokonała tego grupa ok. 50 ochotników pod przywództwem mistrza fryzjerskiego Nepomucena Wołyńskiego, przed laty założyciela miejscowego gniazda rSokołar1;, uzbrojonych w kilka strzelb, kije, tasaki rzeźnickie i noże. Pod koniec dnia było ich 90, a w lutym już 600. W lutym został dowódcą Komendantury Miasta Sierakowa, a następnie dowódcą rzałogi ławickiejr1;. W lutym został dowódcą kompanii, która 16 marca została 3 kompanią I baonu 2psw. Nastepnie został dowódcą 2 kompanii I baonu 7psw. 15 maja 1920 r. przeniesiony na dowódcę 9 komp.61 p. p. wlkp., z którą uczestniczył w ofensywie nad Berezyną, w ramach działań 15 DP. Od 30 czerwca 1920 r. mianowany adiutantem 62 p. p. wlkp., z którym prowadził odwrót z nad Berezyny pod Warszawę, uczestniczył w Bitwie Warszawskiej i kontrofensywie na kierunku Mińsk Litewski. 13 lipca 1923 przeniesiony do 3 Pułku Lotniczego. 18 listopada 1924r. został dowódcą 4 eskadry w 3 pułku lotniczym. Na początku 1925r. został dowódcą 111 eskadry, a latem 32 eskadry. Od 8 lutego 1926r. do 1928r. był dowódcą 31 i 35 eskadry w 3 pułku lotniczym. W maju 1931 przeniesiony na dowódcę I Dywizjonu 5 Pułku Lotniczego w Wilnie Od listopada 1936 do października 1937 oddelegowany do Wyższej Szkoły Lotniczej. Po powrocie udał się do 5 pułku lotniczego, gdzie objął dowództwo 1 eskadry. Od lipca 1938 do września 1939 r. oddelegowany do Sztabu Głównego r11; Oddział II. 27 sierpnia odwołany do Warszawy, do Sztabu Głównego, a następnie oddany do dyspozycji Naczelnemu Dowódcy Lotniczemu. 19 września przekracza granicę rumuńską w Kulach. Internowany. 30 października przybył do Bukaresztu, a 4 listopada 1939 r. do Paryża. Po wojnie w Anglii, a od 1947r, w Kanadzie, gdzie zmarł. Awanse: Schutze (Szeregowy)-21 sierpnia 1915r. (Armia Niemiecka), Gefrajter (Kapral)-15 października 1915r., Fahnrich (Aspirant w artylerii, czyli Chorąży w piechocie) r11;lipiec 1918r., Sierżant-luty 1919r. (Armia Wielkopolska), Podporucznik-13 marca 1919r., Porucznik-1 kwietnia 1920r., Kapitan- 2 kwietnia 1924r., Major- 19 marca 1934r., Podpułkownik-19 marca 1939r., Odznaczenia: Krzyż Żelazny II klasy-koniec czerwca 1916r,. Krzyż Powstania Poznańskiego-luty 1919r. Odznaka Pilota- 6 listopada 1925r., Virtuti Militari V klasy- 21 sierpnia 1920r., Krzyż Walecznych (dwukrotnie)- 1920r., 1921r., Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1920 r11; 1928r., Medal z okazji X-lecia odzyskania niepodległości- 1928r. Przypisy: Powstanie Wielkopolskie 1918-1919r1; praca zbiorowa pod red. Zdzisława Grota, Poznań 1968r. Sieradzki Zeszyt Historyczny nr 3r1;, Jarosław Łożyński, Sieraków, Marzec 2009r. 56 pułk piechoty Wielkopolskiejr1; Antoni Artur Korsak, Warszawa 1991r.

Komentarze

Brak dodanych komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Wygenerowano w sekund: 0.01
2,217,178 Unikalnych wizyt